Skip to main content

પંચાયતન પૂજા

સ કૃતિ ' જન પૂના - મમft પા પ્રા પોરન ITય યા ૧ ‘ પયા Tઘરમા તમા પપુપપArfs Tયતાત ||[ T [ 1ના ૨ રદ એ ?છે fy Evergreen એ રીત પુષ્પ પત્ર પંપ , ' ળ ૬૬૧ મ - 1 ( થરા ) ભક્તિપૂર્વક અર્પણ કરે છે તે છે , તો પિન વા |મન નાપલા પદાર્થને છે પ્ર૬ ' કરે છે ' 1માવનાથી અપ ' કરાયેલી અ૬પ વસ્તુન પણ ભગવાન સર્ષ સ્વીકારે છે તે પૂજામાં વસ્તુનું નાડી , ભાવનું મહત્ત્વ છે , ઇશપૂજન કરવાની આકાઠા જીવનમાં કોની ?નથી જાગતી ?પ્રભુ જો પ્રત્યક્ષ સામે આવીને ઊભા રહે તો શી રીતે તેમની પૂજા અને કરવી એ વિષના અનેક વિચારો મોબસ કરતા હોય , પરંતુ ખરેખર એવો પ્રસંગ - ૧ fjપરિથિત થતા અને કશું જ સુઝતું નથી .એની ઇન્દ્રિયો સ્થિર બની જાય છે , વાણી ૬ દve : વિલીન થઇ જાય છે .જાણે કે એ સર્વે પ્રભુને નિહાળીને કૃતકૃત્ય ન બની ગયા હોય ' નવું ને છેવટે આખ એની સાથે આવે છે અને અશ્રુજળથી ઇશપૂજા થાય છે , એ ભાવવિભોર માનવ પ્રભુને કહે છે , ' બીજું તો કશું કરી શકતા નથી , ભગવાન ' તને નીરખીને મારી નાખ બાવાશ્રુથી ભીની થઇ, ' માનવ જયારે આટલી ભાવાવરથા પર ન હોતાં વિચારશીલ જામૃત ભૂમિકા પર હોય ત્યારે પણ એને લાગે છે કે પ્રભુ પર કેવળ પત્ર , પુષ્પ , ફળ કે જળ ચડાવવા ને કં ' , સાચું પૂજન નથી .આ બધા નો સાચા પૂજનમાં શું શું હોવું જોઇએ તે એના સુગધ ને સમજાવનારા પ્રતીકો છે .પત્ર એટલે પાંદડું .ભગવાન ભાગના નડી ભાવના ભૂખ્યા છે .ભગવાન શિવજી બીલીપત્રથી પ્રસન્ન થાય છે , ગણપતિ દૂર્વાને સ્નેથી સ્વીકારે છે , તેમજ તુલસી એ નારાયણપ્રિયા છે .અ૮૫ કિમતની વસ્તુઓ પણ હૃદયપૂર્વક ભગવચરણ ધરવામાં આવે તો તે અમુલ્ય બની જાય છે .પૂજા હદયપૂર્વક થવી જોઇએ , એવું સૂચવવા તો દયાકાર નાગરવેલના પાનનો પૂજા સામગ્રીમાં સમાવેશ નહીં કરવામાં પત્ર એટલે વેદ , શાન એવો અર્થ તો ગીતાકારે પોતે જ ઇન્rfણ ઘm gifતિ ક !ીન માપ્યો છે .ભગવાનને જે કંઇ અપાય તે જ્ઞાનપૂર્વક સમજણપૂર્વકર ' નાશ ન ૧ |' પા ' ' મેol |' ' - ' મિલન ૧ ) , દ૬માં ૫૪ન પાળના |ગામીન ' jજ ન કરવું જોઇ , મત્રjન્ય પૂજા કવળ - એક ના .ધાત્રિક બની ર , જા ||નીરમ : 11 કટા ' નો નિર્મા ' કરી માનવન થકવી નાખે એટલું આ ના [ ળ ના બે |70 %ા માટે મો ' મિના મનમાં એક પ્રકારની ગુમ કે અયિ ત નમની પૂજા તે એવા મત |રવા વાપી ખાને ખબર કે ' fferryirખૂ ' નામના ગ્રંથમાં પત્ર શબ્દનો ખૂબ ૬ મધુર કયો , સામાન્ય સર્વગ્રાહ્ય અર્થ ઉપરાંત એક વિરોષ પ્રેરક અને મનો , પાણી બર્થ માથી નારયો છે , માનવે ભગવાનને રોજ પુજા કરતી વખતે એક માનસિક પત્ર લખવા જોઇએ , એ પત્રમાં ભગવાનન જણાવવું જોઇએકે , ' પ્રભુ !ક , ગુખી છું .મારી પિતા કરશો ન { [ .માનવી જીવનમાંથી દુઃખ , દૈન્ય અને દારિદ્રય કાઢવાના ૧૬ પ્રયત્ન કરું છું અને માટે ગીતા હાથમાં લઇને ગામેગામ ફરે છે ‘ આવો પત્ર ભગવાનને લખવાની કવાનીમાં મિત હોવી જોઈએ અને તે માટે પત્ર એટલે કે પાદડા જવું ' Evergreen ' જીવન હોવું જોઇએ .દુઃખરૂપ જીવનમાં રહીને મુખી છે મમ લખવું એ જીવન તરફનો દૃષ્ટિકોણ બદલાવ્યા વગર શક્ય નથી .તે જ રીતે પુષ્પ એ પણ એક પ્રતીક છે , ભગવાનનું ખીલવેલું પુષ્પ ભગવાનનાં ચરણે ધરવું એમાં શી વિશેષતા ?પુષ્પ ચડાવવાની એ ક્રિયા આપણને વાદ , અપાવે છે કે આપણે વાણીપુષ્પ , કર્મપુષ્પ અને જીવનપુષ્પથી ઇશ પૂજન ની ગયાં તોપ ' થાય છે .એ ભગૃત ભૂમિકા જળ ચડાઈ " જોઈએ તે છે , તેમજ પુપમાં સુગંધ છે , રંગ છે , મકરંદ છે અને માદેવ છે . પુષ્પ જેવા બનવા માટે આપવું જીવન પણ સતકર્મોની સૌરભથી મહેકવું જોઇએ , ભક્તિના રંગે રંગાવું જોઇએ , શાનના મકરંદથી સભર બનવું જોઇએ તેમજ પ્રેમના માદવથી મુલાયમબનવું " કાઇ - ખે .આપણા હદયને કમળની ઉપમા આપવામાં આવે છે એ રીતે જોતાં પુષ્પના અર્પણમા દય સર્પનું સુચન રહેલું છે .ગુલાબનું ફૂલ કોટા વચ્ચે રહીને પણ * સવાનું શીખવે છે , કમળ અનાસક્તિની પ્રેરણા આપે છે , જયારે મોગરો આપણને વિશુદ્ધ ગારિયનો મ  િમા સમજાવે છે .ફળ એટલે કર્મફળ , જેની શક્તિથી કમ થાય છે તે જ ખરો કર્મફળનો અધિકારી છે .' પરમં પથા શ્રેય સ્થાપિત્ત પુરતા ' એમ કહીને જયારે પ્રભુ સામે મોસમનાં વિવિધ ફળો ધરીએ ત્યારે કર્મફળ ધરવાની વાત ભુલાઈ જવી ન જોઈએ .કયા ક્રમનું ફળ વાન ખાય ?પૂનમ ના દિવસો માટartifaસંસ્કૃતિ - પુજન ૨૧ ) થના સ્વીકા મનાનો ભાવ ખ - દુભવ કરવાને મોટે તેમ જ કો ક્યું !ય ન જ ખરુ કર્મ ગધા , અને તનું જ ફળ ઉગવાન સ્વી કારે કમળ સ્વીકારવાનો આપાન અધિકાર નથી કર્મફળ ત્યાજ્ય ગણીને ફેંકી દેવું યોગ્ય નથી .ગીતાને સમર્પણના સુંદર માર્ગ દેખાડયા , છે .ભગવાનના ચરણે સમપિત થયેલું ફળ પ્રસાદ બને છે અને એ પ્રસાદ આપણા જીવનમાં પ્રસન્નતા નિર્માણ કરે છે .ભ ગવાનને નેવધ ધરવું કે ભગવાન પાસે અન્નકુટ ભરવો એ બધાની પાછળ આ જ ભાવ રહેલા છે .ભગવાન નારી શક્તિથી મને - આ બધું મળ્યું છે તેથી તારા ચરણે ધરીને પછી જ પ્રસાદ રૂપ છે અના સ્વીકાર કરે છે .એવી કૃતજ્ઞ બુદ્ધિ આની પાછળ રહેલી છે .તાવે અટલ પાણી જીવનરસ જીવન રસમય બનાવીને ભગવાનના ચરણે ધરવું જોઇએ જ્યાં સુધી જીવન જીવવા જેવું લાગે ત્યા સુધી જ કોને પ્રભુકાર્યમાં સમર્પિત કરવું એ સાચી પૂજા છે , શરડીના રસ કાઢનારા શેરડીન એક વખત સંચામાં મૂકે , બીજી વખત મુક , ત્રીજી વખત મૂકે અને કુચો થઇ ગયા પછીઆપાન કાર્ડ આ + 1વે ચૂસો તો તે કઈ આપણો સર કાર થયો કહેવાય ?આવી રીતે કુચો થઇ ગયા પછી જીવન ભગવાનના હાથમાં આપીએ કે ભગવાન !હવે આ જીવન તમારા માટે છે , તો તેમાં શુ રસ હોય ?તેથી રસમય જીવન છે ત્યાં સુધીમાં સમર્પણ કરવું જોઇએ .કે આ ધર્મકુળ તેને ટૂંકમાં , પ્રભુને પ્રેમપત્ર લખવા , જીવનપુષ્પ તેનાં ચરણે ધરવું , કર્મફળ તને સમર્પિત કરવું અને નીરસ નાડી , પરંતુ સરસ જીવનકાળ દરમ્યાન પ્રભુ - કામ લાગવું એ જ પ્રભુનું સાચું પૂજન ગણાય 

Comments

Popular posts from this blog

Sankrachary

G guru-disciple paramparas1 of India are like malas2 strung with gems;each jewel is precious and invaluable.Still, some shine with an attention-commanding splendor.Sri Adi Sankaracarya was such a diamond.Sri Sankara's accomplishments were many, but he is singledoutbecausehisbrilliant commentaries on the prasthana-trayam—upanishads, the Bhagavad-Gita and the Brahma Sutras—crystallized the Advaita Vedanta Darsanam3 forever, establishing it as the ultimate Indian schools of thought.His various opponents—including the Purva Mimamsakas, who professedthat theVedas'primeteaching was the performance of rituals for the attainment of heaven and otherworldly splendor—were knocked flat, as Sankara laid bare the defects of their philosophies with his one-two punchof scriptural authority and logic.As per tradition, once defeatedby Sankara,they becamehis disciples.  his commentaries on the prasthana-trayam have been translated into dozens of languages and are today studied throughout the worl

Lord Krishna Teaching Bhagwat Geeta

Lord Krishna Teaching Bhagwat Geeta In the Bhagavad Gita, Lord Krishna says that a person can atone for his sins in many ways like penance, charity, etc. But there is no faster, faster way to atone for sins than devotional service to God / Lord Krishna. In relation to the Bhagavata Purana and the Bhagavad Gita, both elaborate on the assurance that devotion to Lord Krishna is the supreme purifier for all the sins that a person commits in the course of life. 'Aapi Chet Su-misconduct Anointing mother Sadhu Samyag Vivasito H S S (Bhagavad Gita: Chapter IX verse 30) Through verse 30 above, God is telling Arjuna that even though the most sinful person worships him with full devotion, he only considers him as a saint because he resolved correctly in his life is. So many times we also think that we have committed many sins in life and how God will accept us, but here God makes it clear that once a person is devoted to them, then that person is not a sinner Go

Upasna

यदि पारिवारिक जीवन सूख जाता है - और पत्राचार बेकार हो जाता है, तो खाली आदमी के साथ कोई भी कार्य अप्रभावी हो जाता है। विवेकानद ने दुनिया को बदलने के लिए एक सौ मकसद की माँग की क्योंकि स्पष्ट समझ के साथ कि नश्वर मानव से कुछ भी कराया जा सकता है। परोपकारी मनुष्य अमूल्य हो सकता है, जबकि निराश्रित मनुष्यों के पास कोई मूल्य नहीं है। यदि उपासक की भक्ति चलती है, तो राष्ट्र एक जहरीला और अपमानजनक राष्ट्र बन जाता है और किसी के आत्मसमर्पण को स्वीकार करता है। पूजा भी की जानी चाहिए। शरीर शरीर में एक निर्वहन के रूप में कार्य करता है। अगर शरीर रहता है विशुद्ध रूप से एक परिणाम के मन और खुशी का अनुभव शांति के लिए जा रहे Vastha और रोगग्रस्त visarjanani कार्रवाई होता है .हर मुक्ति सुख देता है। ' इस संदर्भ में, 'हिंसा का बेनामी' गीता लाइन को समझने जैसा है। जीवन में बेकार शब्दों का प्रयोग किया जाना चाहिए। कम अहंकार क्रोध। ईमानदार अहंकार। यह क्रोध, आदि। जीवन में हानिकारक हैं। इन शब्दों से बचना चाहिए। समाज, राष्ट्र या संप्रभुता, मन की अड़चन, बुद्धि की जड़ता, दृष्टि के पूर्वाग्रह को रोका जा सकेगा। प